Cie Mosterd met Zaad – Gent, Belgium

A LA LIMITE

NL – A LA LIMITE is een experiment rond de vragen ‘Hoelang kan een mens letterlijk doorgaan?’, ‘Hoeveel verdraagt een mens?’, ‘Tot welk punt beweegt een mens z’n lichaam en kan dit punt verlegd worden?’, ‘Wat zijn de fysische en psychische invloeden van het opzoeken en overschrijden van deze grenzen?’. Herkenning primeert boven choqueren, beleving boven sensatie, presentatie of show. De aandacht gaat naar de zuiverheid en de kracht van het scènebeeld, waarin het lichaam centraal staat. A LA LIMITE is ontstaan vanuit een soort van”inhibitionisme”, de zuiverste blik op het lichamelijke aspect door het uitpuren van haar grenzen.

“Nieuw was voor mij Cie MMZ (Mosterdmetzaad) met A la limite. Twee vrouwen staan in lichtcirkels. Ze schrijven met krijt hun geboortedatum. De een is drie jaar jonger dan de ander. En de oudere wil ook laten weten dat zij de baas is. De jongere volgt haar in de bewegingen. Het begint met lopen, rennen ter plaatse, met opwarmingsoefeningen. Intrigerend om te zien is hoe de een de ander wil overtreffen, en andersom. En daarin gaan ze ver. Met krijt tekenen ze hun afmetingen, hun grenzen, en je ziet ze denken dat ze hun grenzen moeten verleggen. Maar kan dat wel? Kun je verder dan je fysieke uitputting? In een concept van Leen Lacroix en Marieke Breyne brengen Jolien Naeyaert en Kim Snauwaert op een pretentieloze manier hun mimisch en dansant spel. De ene keer heerlijk voorspelbaar, dan weer raak verrassend, steeds mooi strak gedoseerd, en charmant overtuigend. Ik hoop van dit gezelschap nog meer te kunnen zien en te genieten.” Tuur Devens op theatermaggezien.net

EN – A LA LIMITE is a physical experiment, questioning ‘How long can people go on?’, ‘How much can we tolerate?’, ‘What are the physical and mental influences of crossing ones limits?’. A LA LIMITE looks for recognition without shocking, prefers intimacy above show. It focusses on the purity and power of the image on stage. The human body and its limits are at the centre of this performance. There is no fear of sweat.

Two women are standing each in a circle of light. They write down their birthday with chalk. One is three years younger than the other. And the elder wants to show she’s in charge. The younger one follows her movements. It starts with running in place and with warming up exercises. It’s intriguing to see how they try to surpass each other. And they go far. They draw their measurements, their boundaries, with chalk, and you see them think they have to go beyond the boundaries. But is this possible? Can you go beyond physical exhaustion? In Leen lacroix and Marieke Breyne’s concept, Jolien Naeyaert and Kim Snauwaert bring a mimic,  dancing performance without pretentiousness. Sometimes it’s wonderfully predictable, then again surprising and to the point, always well dosed, and charmingly convincing. I hope to see and enjoy more from this company.” Tuur Devens on theatermaggezien.net

Concept/directing: Leen Lacroix, Marieke Breyne
Performing (version 1): Eva Van Hove, Jessie Meirlaen, Jolien Naeyaert, Kim Snauwaert
Performing (version 2): Jolien Naeyaert, Kim Snauwaert
Production: Koen Van Overmeiren

Advertisements